Speech Herdenking Racistische Moord op Kerwin Duinmeyer
20
augustus 2004 op de Dam
Beste
vrienden, luisteraars, medestanders en opposanten,
Ten
eerste wil ik mijn waardering uitspreken voor de organisatoren van de
herdenking van de moord op Kerwin Duinmeyer.
Het vraagt historisch bewustzijn, veerkracht en volhardendheid om na 21
jaar deze herdenking te organiseren. Ik denk dat ik begrijp waarom.
Kerwin
Duinmeyer wiens jonge leven zo wreed is
weggerukt, is dankzij de herdenking het
anti-racistisch geweten van Nederland geworden.
Hij is de rode vlag die wappert bij na�viteit over de negatieve
sentimenten over anders denkenden, andere culturen, andere groepen, andere
godsdiensten. Zijn dood geeft aan waar deze sentimenten toe kunnen leiden.
Ik
vind het belangrijk dat elk jaar weer nieuwe en ingedommelde generaties op
deze dag worden wakker geschud.
Mijn
waardering, organisatoren, omdat jullie durven om racisme aan de kaak te
stellen in Nederland waarin naar mijn mening een klimaat heerst waarin het
woord racisme zo beladen is, een taboe dat men afdoet als valse
beschuldiging van over gevoelige mensen die makkelijk klagen en de
slachtoffer uithangen. In 1984, 20 jaar geleden, schreef Philomene
Essed al in haar proefschrift �Alledaags
Racisme�over dit taboe. Er is naar mijn mening nog weinig veranderd in
de houding ten aanzien van racisme. Natuurlijk, er zijn wetten en regels.
Er bestaan instituties en bureaus. Dit zijn belangrijke verworvenheden.
Nog steeds echter,
zijn kwesties als etnocentrisme, het westerse superioriteits
syndroom moeilijk bespreekbaar. Nog steeds wordt niet zelf-kritisch
onderzocht en toegegeven dat bepaalde groepen stelselmatig worden
geassocieerd met inferioriteit.
Ik ben hier niet om verontwaardigd en
negatief te suggereren dat er niets ten goede is veranderd, maar ik wil
wel de politici en de media oproepen om zich bewust te worden van de
impliciete boodschappen die zij de samenleving insturen als
het over etnische groepen gaat. Ik wil hen gaarne oproepen om te beseffen
welk een grote verantwoordelijkheid zij in deze te vervullen hebben.
Acties roepen reacties op. Sta stil en besef wat het betekent voor mensen
om stelselmatig geassocieerd te worden met negativiteit.
Om stelselmatig geproblematiseerd te worden. Wat planten we
als samenleving in de harten van de jongeren uit deze verschillende groepen?
Ook in de rapportage Racisme in Nederland van de LBR wijst
men erop dat de persoonlijke verhoudingen in de samenleving onder druk
staan als gevolg van de verharding van het
politiek en maatschappelijk klimaat rond
thema�s als migratie, integratie en de Islam.
Anti-racisme
gaat niet alleen de zwarte, gekleurde bewoners van dit land aan. Het is
een belangrijke issue omdat het gaat om de
keuze die we maken voor het behouden en verder ontwikkelen van een
beschaafde samenleving. Kerwin�s dood is de
spiegel die aangeeft waartoe deze samenleving kan afglijden.
Beste
mensen,
Er
is wel degelijk heel veel veranderd in die
afgelopen 21 jaar. In 1983 was Zuid-Afrika nog het bastion van racistische
ideologie�n en praktijken., maar nu loopt Mandela
vrij rond en zijn de verhoudingen veranderd. Alhoewel
dit land nog niet alle problemen heeft opgelost, bij lange na niet, is
deze overwinning toch een belangrijke inspiratiebron voor ons allen. We
hebben er weer duizenden mensen in de wereld bij die met ons de gedachte
uitdragen dat er
eigenlijk maar een menselijk ras is, de menselijke soort
zelf, de homo sapiens.
En
ik denk dat wij, u allen, elk individu, dag in dag uit een taak hebben om
op eigen wijze met dezelfde volharding als Mandela
, de nek uit te steken en waar nodig de hand in eigen boezem te steken om
de nagedachtenis van Kerwin, ons anti-racisme
geweten, hoog
te houden.
Ernestine
Comvalius
|